ابتث ، ايقغ ، اهطم و غيره نيز با حرف الف شروع مىشوند . حضرت استاد در ابتداى باب هفدهم دفتر دل مىفرمايند : به بسم اللّه الرحمن الرحيم است * حروفى كان الف و لام و ميم است در شرح آن آورده‌ايم : . . . لذا حروف مقطعه قرآن هم رموزند و هم كنوز ؛ و صاحبدلان داراى سرّ و رندان صاحب رمز و غمز را با آن سر و سرّى است . لذا مولاى مكرّمم كه خود عين كنوز است و نيز عين رموز ، در اين باب بدين رموز كنوز تجلى يافت و خود را در رموز كنوز به « اين حرف بىاسم و رسم ، بلكه كمتر از نقطه بدون حرف ، ساير در خط مشى امام الكل علىّ وصىّ ولىّ . . . » معرفى نمود كه شروع آن به الف « اين » شد كه الف قطب است و لهذا بىاسم و رسم شد زيرا : « كان را خبرى شد خبرى باز نيامد » . همان‌گونه كه صاحب كنوز با الف آغاز نمود ، صاحب رموز نيز با الف شروع فرمود كه تا شرح و متن را تطابق باشد . « 1 » همهء اينها مربوط به علم حروف است . حضرت استاد در رسالهء مدارج و معارج و در ديگر كتابهايشان راجع به اين علم فرمايشات شريفى دارند ، خداوند به همگان توفيق عطا فرمايد كه بعد از طى مراحلى از برنامه‌هاى علمى و عملى ، آنگاه كه انسان تمام مراتب وجودى خود را تطهير نمود به محضر مبارك علوم شريف ارثماطيقى راه پيدا كند . شعب ارثماطيقى علم حروف ، غيرمتناهى است ، به طورى كه اگر كسى بخواهد به جزئيات آنها احاطه پيدا كند ، خوف آن مىرود كه چه بسا به طور كلى در آنها غرق شده و از امور ديگر بازبماند ، اگرچه چنين

--> ( 1 ) . شرح دفتر دل ، ج 2 ، ص 443 .